Veel van de CD’s en LP’s die je kan krijgen van Ella Fitzgerald zijn compilaties en/of recent ontdekte live-opnames. Alleen al daarom moeten we Speakers Corner bedanken om dit pareltje uit 1961 opnieuw op LP uit te brengen. Deze Ella LP werd geproduceerd door de meester Norman Granz (die veel schitterende opnames op zijn palmares heeft staan). Op dit album zingt Ella begeleid door een kleine band met hier en daar een subtiel strijkersarrangegment. Dit geeft aan Ella haar rijke, zijdezachte stem alle kansen en het past haar eerlijk gezegd ook beter dan de big bands die haar in het begin van haar carrière begeleidden.

Het album opent met de bekende klassier van Dizzy Gillespie (Night in Tunesia), waarin Elle laat horen hoe goed ze wel niet kan scatten (dit is het zingen van betekenisloze woorden om op die manier de stem als een instrument te gebruiken). Hoogtepunt van deze LP is zonder meer haar prachtige versie van “Cry me a river”. Na al de versies die de laatste jaren op ons los werden gelaten (Diana Krall, Michal Bublé,…) doet het deugd om nog eens een echt goede versie te horen, zonder al te veel franjes maar met emotie en beleving… Deze LP is lange tijd wat onderschat geweest, maar dor de reissue van Speakers Corner krijgen we nu gelukkig de kans om deze mooie collectie songs opnieuw te ontdekken.