Roel van Nunen | 19 februari 2012 |  <   > |
TAGS: Muziek |

Mendelssohn: Complete works for Cello and Piano

Felix Mendelssohn-Bartholdy, onze componist van dienst, was de kleinzoon van een beroemd filosoof.Dat hij (zelfs tijdens zijn leven) nog beroemder zou worden dan zijn illustere voorvader, ontlokte bij zijn vader, die wel rijk, maar voor het overige een "gewoon" bankier was, de bedenking dat hij (de bankier) vroeger de zoon was van zijn beroemde vader, maar nu de vader van zijn beroemde zoon.

Ik hoop dat jullie nog kunnen volgen.....

Op deze cd is al  het belangrijke werk dat Mendelssohn voor cello geschreven heeft, bij elkaar gebracht:  dit wil zeggen, de twee cellosonates  , de Variations Concertantes en de Romance sans Paroles  opus 109.  Al deze werken zijn voor cello én  piano.

De twee langste werken  op deze cd zijn de twee sonates, nr 1 op. 45 daterend van 1838 en nr 2 op.58 daterend van 1843, vijf jaar later.  Je kan moeilijk beweren dat het hier om jeugdwerken gaat,  maar het is ook geen  rijpe en diepe ingetogen muziek van een oud en sereen componist. Mendelssohn schreef deze sonates immers op  respectievelijk 29 jarige en 33 jarige leeftijd. en vijf jaar later overleed hij. Het is mooie muziek, maar verwacht geen sprankelende ritmische muziek  zoals veel mensen die kennen van zijn symfonieën: deze muziek is anders.

De  uitvoerders van dienst, Colin Carr ( cello ) en Thomas Sauer (piano ), treden vaak samen op,  en hebben een goede live-reputatie. Deze opname is er trouwens gekomen na een erg succesvolle concertreeks  door beide solisten. Het is hun eerste opname met Cello Classics. Dit label richt zich uitsluitend op minder bekende cellomuziek en weet door zijn goed geproduceerde producten, muzikanten van internationale klasse te verleiden om met hen samen te werken. De technische  kwaliteit van deze opname is van hetzelfde hoogstaande niveau als andere cd 's van dit label: niet te spatiale  , maar ook niet te droge opnames, beide instrumenten qua volume mooi in balans.

Carr bespeelt een cello gebouwd in 1730 en dat hoort men:  minder dynamisch dan een modern instrument, maar warmer en intiemer. De vraag is natuurlijk hoe ver de authentieke uitvoeringspraktijk  kan gaan, want als men relatief recente muziek uit de 19° eeuw gaat bespelen met instrumenten die honderd jaar ouder zijn, geldt de kritiek die de voorstanders van oude instrumenten hebben  op modernere uitvoeringspraktijken  evenzeer voor henzelf, maar dan in omgekeerde richting uiteraard. Bovendien zou men zich kunnen bedenken waarom Sauer dan geen pianoforte bespeelt: dat zou dan nog consequent zijn.  Ik overdrijf een beetje, want ik besef ook wel dat een instrument van 1730 dichter bij Mendelssohns muziek staat dan een modernere cello, en de kans dat het op dergelijk instrument uitgevoerd werd is uiteraard groot.

Deze werken zijn voor het grote publiek ( ook voor mij )  in feite onbekend.  Vooral interessant vond ik de tweede sonate in vier delen: de twee langere en snellere buitendelen trekken de aandacht, maar het spontane karakter van  de binnendelen maken het geheel rijker . Het adagio, met zijn  prachtige , rollende arpeggio's is ronduit fantastisch. Alleen hiervoor is het ontdekken van deze muziek de moeite waard.

Verder moet ik meedelen, en  ik val in herhaling, ik weet het, dat de tijdsduur van deze cd slechts 64' 16" bedraagt . Niet extreem kort, dat geef ik toe,  - er worden kortere cd's gemaakt, -  maar toch: Mischa Maisky, toch  geen onbekende krasser, heeft deze werken in 2002 ook opgenomen, samen met Sergio Tiempo. In die opname heeft men de cd echter zeer goed gevuld, want naast de werken die nu opgenomen zijn, staan er op die cd nog 7 ( ik herhaal en schrijf voluit: zeven ) andere, weliswaar kortere werkjes, wel niet voor cello, maar toch....totale duurtijd van die cd 79'39 "( ik herhaal en schrijf voluit: negenenzeventig minuten en negenendertig seconden ).  Ik wil maar zeggen, men moet mij niet wijsmaken dat het niet kan....

Referentie: Cello Classics CC1029

zie ook www.celloclassics.com