Tekst en foto's: Roger Poulussen | 04 oktober 2014 |  <   > |
TAGS: Recensies |

Soledge en Concrete Audio bij Dune Blue

Op 26 en 27 september vond er bij Dune Blue de presentatie plaats van een paar nieuwe merken in de hifiwereld. Het betrof het Franse merk Soledge, dat zich beweegt in de digitale audio markt, en het Duitse luidspreker merk Concrete Audio.

Dune Blue is gevestigd in Kijkduin en is geesteskind van Michael Wongso en Jessica Meijer. Het bedrijf is nog geen jaar bezig en heeft zijn  specialisatie in audio in combinatie met architectuur. Het productenpallet is dan ook iets minder conventioneel, met merken als NACSound, Aurelia,  Belles, Acurus, Audel en Albedo Silver. Daar zijn nu dus Soledge en Concrete Audio aan toegevoegd. Rode draad binnen het productenpallet is  design en goede klank.

Ik ontmoette Michael voor de eerste keer op de Engels show in maart 2014, waar hij in zijn ruimte een stel zeer aparte en mooie rondomstralers had  hangen van het Italiaanse NACSound. En ook bedenker van deze speaker Francesco Pellisari was aanwezig om eea te vertellen over het concept en  de gedachte erachter.

Nu dus Soledge, met als verrassing de luidsprekers van Concrete Audio, die ook op de uitnodiging genoemd stond. Zowel Guido en Roland van Concrete Audio als ook Raphael Bini van Soledge waren bij de presentatie aanwezig. Helaas waren we ietwat aan de late kant en arriveerden we pas  bij Dune Blue toen de heren van Concrete Audio net de terugreis naar Weimar aantraden.

Allereerst Soledge, want daar ging de presentatie in eerste instantie over. Soledge is een Franse firma, gevestigd in Montpellier, die op dit moment  een 3-tal producten op de markt heeft gezet. Het betreft de Maestro muziekserver, de Tenor receiver/player/DAC/versterker en de Alto  streamer/DAC.

 

Raphael Bini is in 2006 gestart met het concept zoals het er nu ligt. Een enkel apparaat, dat gemakkelijk te bedienen is via smartphone of tablet,  gebruik makende van eenvoudige tools en zonder extra kabels. Soledge heeft daarom gekozen voor Power Line Communication (PLC). Dat  betekent dat Soledge gebruik maakt van het stroomnet om data van en naar de streamer te krijgen. Een audiofiel is wars van dit concept, omdat het  moedwillig verontreiniging op het stroomnet genereert, maar Soledge heeft hier iets op gevonden. Door een ingenieus filter haalt Soledge eerst de  data uit de netspanning, zodat deze daarna clean naar de voedingstrafo kan en er geen vervuiling van het audiosignaal plaats vindt. Omdat er gebruikt  wordt gemaakt van een power line, kan men dus geen stekkerblok met ingebouwd netfilter gebruiken. Met low resolution bestanden zal het  waarschijnlijk nog goed gaan, maar bij high res werkt het niet optimaal, zo bleek tijdens het opbouwen van de set.

Alle Soledge apparaten behoren tot de Canto range. Canto is ook de naam van het besturingsprogramma om de verschillende apparaten kunnen  bedienen. Canto ondersteunt AirPlay en DLNA.

De Maestro is de muziekserver met ingebouwde harde schijf. Standaard wordt deze geleverd met twee 1TB schijven en kan uitgebreid worden met  een radio ontvangstdeel, digitale uitgangen (SPDIF coax en optisch), vaste en variabele analoge uitgangen, hoofdtelefoonaansluiting en analoge en  digitale ingangen. 

Het design is strak en modern. Ik vind het mooi, maar in een klassiek interieur zal het minder passend staan. Persoonlijk vind ik 'm qua formaat wat  groot, echter vanwege het design mag het wel gezien worden.

De Tenor is de spil van het hele Canto systeem. Het is een receiver/versterker, die ook digitaal dubbel-mono opgebouwd is. Alle zo ver bekende  formaten worden ondersteund. De Tenor is er in 2 uitvoeringen, nl. de Tenor 160, die geheel mono is en de Tenor 260, die stereo is, maar ook  brugbaar, als je meer vermogen nodig zou hebben voor je luidsprekers aan te sturen. Vandaar ook de digtale dubbel mono. De ene Tenor doet alleen  het linker kanaal (ook digitaal), en de ander alleen het rechter (ook digitaal). Het versterkergedeelte is dan ook conventioneel klasse AB, met een  gewone conventionele voeding met ringkern transformator. Feitelijk kun je al met alleen een Tenor 260 volstaan, als je al een NAS hebt, of een PC  die als server dienst doet. 

 

De Alto is eigenlijk niet meer dan een DAC met afspeelmogelijkheid, maar daarmee doe je 'm eigenlijk te kort. Je hebt bij de Alto alle voordelen van  de Tenor, alleen de versterking zit er niet in. De volumeregeling kan wel met de Alto geregeld worden. Je hebt bij de Alto wel een aparte (eind) versterker of actieve speakers nodig om van muziek te kunnen genieten. De bediening is wel hetzelfde als bij de Tenor, met alle voordelen van de  laatste. Nog een voordeel van de power line communicatie is dat je geen verdere bedrading nodig hebt. Het is dan ook heel eenvoudig om de Alto  met een of meerdere Alto's of Tenors in een andere ruimte te synchroniseren, zodat je overal hetzelfde hoort. Maar je kunt het dus ook apart  gebruiken, zodat je in de ene ruimte dit hoort en in de andere iets anders. En je kunt ook de volumes van elke unit apart regelen, ook al zit je niet in dezelfde ruimte.

Tijdens de presentatie waren er twee ruimtes uitgerust met de Soledge apparatuur. In de living stond een Maestro, 2 gebrugde Tenor 260 en een stel  Concrete Audio N1. In de andere ruimte stond een Tenor 260 met daarop een paar NACSound Omni en aan de andere kant van die ruimte een Alto,  met een Belles Soloist ge├»ntegreerde versterker, die een paar Aurelia Cerica aanstuurde.

Hoewel beide ruimtes lastig waren door het gebrek aan akoestische demping, klonk het wel zeer muzikaal. De kleine ruimte met de 2 set-ups had dan  nog wel een klein probleem ivm reflecties, maar je kon prima het potentieel van de apparatuur horen. Ik kende de NACsound Omni nog van de  Engels show en ook hier deed die set het weer prima. Maar met de Aurelia Cerica op dezelfde plek, ging het nog eens een stapje verder.

De set in de living sloeg je echter compleet uit de schoenen. De Soledge apparatuur met de Concrete Audio N1 was een match made in heaven. Zo  gemakkelijk, vloeiend en met een uitmuntende plaatsing en diepte heb ik zelden gehoord. Impact, energie en dynamisch klonk die set, ondanks de  reletief hoge galm van de ruimte. Ik hou niet van opera en al helemaal niet van sopranen, maar Maria Callas maakte wel heel erg veel indruk en ik heb  het stuk ook helemaal uitgeluisterd, zo mooi was het. En ook onze hoofdredacteur zei het treffend: "Dit is toch opera, of vergis ik me? Daar kan ik normaal nog geen minuut naar luisteren en loop ik weg. Maar dit is echt geweldig. Hier kan ik uren naar zit luisteren en genieten". Daarbij bleef het 3D beeld op een zeer laag volume volledig in tact. Iets wat ik kenmerkend vind voor een goede set-up en match.

Naar mijn mening hebben we een nieuw uitmuntend merk erbij en mogen de andere producenten in dit segment zich achter de oren gaan krabben  voor de geduchte, zo niet overtreffende concurrentie.

Via deze weg wil ik Michael, Jessica en Raphael dan ook hartelijk bedanken voor de uitnodiging.

Informatie

W: http://www.duneblue.com/
W: http://www.concrete-audio.com/de/concrete-audio/
W: http://www.soledge.fr/