Bijna vijf jaar geleden sloeg er een bom in bij de fans van de Tindersticks. Er werd door de band beslist dat de groep voor onbepaalde tijd op pauze werd gezet. Nadien kwamen nog een tweetal soloplaten van frontman Stuart A. Staples uit, wat helemaal deed vermoeden dat het afgelopen was met de Tindersticks. Een paar weken geleden lag echter Hungry Saw in de rekken, de plaat die de Tindersticks in alle stilte hebben opgenomen in een kleine studio in het Franse Limousin en die meteen ook de zevende studioplaat van de Tindersticks is.

Een andere verandering is dat het oorspronkelijke sextet is uitgedund tot een trio. Dit alles maakt de plaat echter niet minder een echte Tindersticks-plaat. Stuart A. Staples kreunt en steunt zich door zijn teksten als nooit tevoren en de plaat slaagt er van in het begin met de mooie piano-intro in om je bij de keel te grijpen. De grootsheid van eerdere Tindersticks-platen is een beetje weg, maar dat zorgt in mijn beleving voor een veel intiemere beleving van de muziek en dat is absoluut niet slecht! Mijn persoonlijke favoriete nummers zijn ‘All the Love’, een breekbare ballad waarin Stuart ondersteuning krijgt in de zang van zijn vrouw. De ballad is heel spaarzaam georchestreerd zodat het contrast tussen Stuarts rauwe, raspende stem en de mooie hoge stem van zijn vrouw in de verf wordt gezet, echt kippenvel!

Een andere favoriet is het ‘Yesterday’s Tomorrows’ dat zich met zijn orgel als onderlaag en  de trage begeleiding in je hoofd nestelt om er maar zeer langzaam terug uit te gaan. Ook het titelnummer is vermeldenswaardig, al is het maar omdat de relatief vrolijke melodie contrasteert met de nogal lugubere tekst over het zagen in andermans lichaam tot het hart wordt bereikt…bloedmooi! Al bij al een zeer sterke plaat dus en zeker de comeback waarop we gehoopt hadden. Ook de opnamekwaliteit is goed te noemen, waarbij de LP toch net iets beter klinkt dan de CD. Een aanrader voor melancholische zwoele zomeravonden (en donkere winteravonden…)!